«از قیام تا قیمه»

یاحسین شرمنده ام از این ‌کلام
قیمه اَت چربیده بر اصل قیام

پیر‌ و بُرنا،مردو زن باحرص و آز
سر دَوان بوده به تصریف طعام

میخوریم و میبریم از مجلست
وعده صبح ونهار وعصر و شام

جمله را باشد خیال و انتظار
زین تبرّک ، ‌ گیرد آلام التیام

وا اَسف ما بند نان و لقمه ایم
کرده مطبخ حضرتش را احترام

گر که ما را بوده همدردی مُراد
باید امساک از غذا کرد وصیام

اَندرون تا گشته فربِه، رفته یاد
تشنگیّ و جوعِ اطفال خیام

ای برادر ، در رثای شاه دین
گشته غافل ،یا اساساً بوده خام

شربت و شیرینی و نُقل و نبات
در عزاخانه چه میدارد پیام ؟

نذر ‌را باشد طریق بهتری
دستگیری از یتیمان و غلام

نذر بنما ،رونق اخلاق کوش
بسطِ فرهنگ و اَدب کن اهتمام

از کلاس عاشقی حضرتش
مشق بنما معرفت،می جو مرام

گر شود سرگرم ابیاتش«حبیب»
قیمه رفته ازکفَش،پس والسّلام

آمل،نیک نژادنیاکی ۱۳۹۶/۷/۱۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.